Okiem eksperta na efekt czystego pola, czyli jak zarządzać problemem odporności chwastów.

Materiał informacyjny UPL Polska

Krystian Rębisz, UPL Polska

Wzrost odporności chwastów na herbicydy niesie ze sobą poważne konsekwencje ekonomiczne, na które rolnicy nie mogą sobie pozwolić. Obniża nam plon oraz powoduje dalsze następstwa i komplikacje w skutecznej ochronie upraw. Chwasty redukują plon poprzez konkurencję o wodę, światło i składniki pokarmowe zmniejszając dochód gospodarstwa. Utrudniają ponadto zbiór i obniżają jakość plonu mogąc być jednocześnie źródłem chorób i szkodników.

Co to właściwie jest odporność chwastów – pojawia się, gdy określony chwast rozmnaża się intensywnie, pomimo stosowania herbicydu, który był skuteczny w jego zwalczaniu wcześniej. W praktyce rolnik widzi również, że liczba chwastów, które przeżywają, rośnie wraz z każdym cyklem uprawy tworząc bank nasion odporny na zwalczanie. Cecha ta jest dziedziczona i przekazywana na kolejne pokolenia. W efekcie tego bardzo często mamy do czynienia z bardzo groźnymi i trudnymi w zwalczeniu superchwastami, które to wytworzyły odporność na więcej niż jedną substancję aktywną. Może do tego doprowadzać m.in. niewłaściwe używanie herbicydu oraz brak zarządzania odpornością (po okresie 9-12 lat wzrost i namnażanie się odpornych chwastów może zostać przyspieszone, a skuteczność substancji wyraźnie spada).

Jak wygrać to starcie? – musimy zastosować się do 3 prostych kroków:

1. Poznać strategię obrony chwastów

2. Zarządzać problemem odporności chwastów

3. Wybrać najlepsze rozwiązanie dostosowane do naszego pola

W zależności od rodzaju upraw najwięcej odporności mamy w pszenicy - 77 gatunków, oraz kukurydzy - 62 gatunki chwastów. Substancje, na które powstało najwięcej odporności to atrazyna - 66, glifosat - 43 i tribenuron - 43.

Odporność chwastów na świecie - pierwszy udokumentowany przypadek pochodzi z Kanady (1963 r.) - dzika marchew Daucus carota - do tej pory wrażliwa na 2,4 D. W 1968 r. W USA w stanie Waszyngton stwierdzono odporne biotypy starca zwyczajnego Senecio vulgaris na atrazyny i symazyny. W kolejce już czekały komosa biała Chenopodium album, szarłat szorstki Amaranthus retroflexus, chwastnica jednostronna Echinochloa crus-gali i wiele wiele innych.

Odporność chwastów w Polsce - pierwsze doniesienia to połowa lat 80-tych i przymiotno kanadyjskie Conyza canadensis odporne na atrazynę oraz tasznik pospolity Capsella bursa-pastoris na symazynę. Według badań wykonanych IOR Poznań na liście HRAC (Herbicide Resistance Action Comitte) powinny się znaleźć 23 biotypy odporne.

Chwasty rozmnażające się generatywnie charakteryzuje bardzo wysoki współczynnik rozmnażania, tzn., że wytwarzają ogromną liczbę nasion. Ich ilość zależy od gatunku i od warunków siedliska, a więc od długości okresu wegetacji, zasobności gleby, wielkości chwastów. Dlatego wartości podawane dla wybranych gatunków wahają się w szerokich granicach, np. dla komosy białej od 3 tys. do 100 tys., ale zawsze są to bardzo duże liczby. Małe egzemplarze żółtlicy drobnokwiatowej (do wysokości 20 cm), słabo rozgałęzione i ulistnione, mogą wydać 200-300 nasion. Gdy chwast ten osiągnie wysokość około 100 cm i silnie się rozgałęzi, może wytworzyć nawet ponad 100 tys. nasion. W warstwie ornej na powierzchni 1 ha może znajdować się od kilkudziesięciu do nawet kilkuset milionów nasion chwastów. W szczególnych warunkach zaniedbania pola może się znajdować do 3 miliardów nasion chwastów na 1ha.

Zarządzanie odpornością, to w głównej mierze odpowiednie stosowanie herbicydów, choć gdy rozprzestrzenia się bardzo szybko wymaga od nas również wykorzystania prostych metod minimalizujących to ryzyko. Wśród nich możemy wyliczyć odpowiedni płodozmian oraz niechemiczne środki zwalczania chwastów. Powinniśmy wykorzystywać mechaniczne zwalczanie chwastów połączone z odpowiednią uprawką gleby oraz opóźnienie siewu lub sadzenia, co pozwoli na łatwiejszą walkę z pierwszą falą wschodów. Z kolei wysiew certyfikowanych nasion pozwoli uniknąć przenoszenia nasion chwastów, a wraz z nimi dziedziczonej cechy odporności. Ich rozprzestrzenianie się możemy również ograniczyć poprzez czyszczenie sprzętu uprawowego i żniwnego.

Rozwiązania od UPL

W portfolio UPL znalazł się bensulfuron-metylowy - zupełnie nowa substancja aktywna na rynku ochrony zbóż, co pozwoli lepiej zarządzać wiosennymi programami zwalczania chwastów oraz zwiększyć ich skuteczność (zmniejszy ryzyko powstawania nowych odporności). Preparat Xanadu (s.a. bensulfuron metylowy i metsulfuron metylowy) wykorzystuje synergię dwóch substancji aktywnych dając wysoką skuteczność w zwalczaniu przytulii czepnej oraz szerokie spektrum innych zwalczanych chwastów m.in. fiołek polny, gwiazdnica pospolita, rdest powojowaty, rumianek/maruna, tasznik pospolity. Xanadu świetne nadaje się do mieszania z innymi preparatami, cowpisuje się w strategię walki z odpornościami chwastów dając jednocześnie wysoki plon zbóż ozimych i jarych (pszenica, jęczmień, owies, żyto, pszenżyto). Fluxyr Pro oraz Minstrel to doskonałe produkty do mieszanin z Xanadu wnoszące trzecią substancję aktywną do technologii od UPL (fluoksypyr wzmocni zwalczanie m.in. gwiazdnicy pospolitej). Dodatkowym atutem Xanadu jest brak przeciwskazań do upraw następczych, co pozwala swobodnie stosować prawidłowy płodozmian. W przypadku upraw jarych jak i ozimych jest to brak jakichkolwiek ograniczeń co do uprawy, natomiast w przypadku rzepaku ozimego rekomendujemy jedynie zachowanie okresu 120 dni od aplikacji do siewu, co doskonale wpisuje się w polskie terminy agrotechniczne uprawy tej rośliny.

Materiał oryginalny: Okiem eksperta na efekt czystego pola, czyli jak zarządzać problemem odporności chwastów. - Strefa Agro

Dodaj ogłoszenie